header top

Czy moje dziecko się jąka? - poradnik dla rodziców

Utworzono: wtorek, 05, luty 2019 danielmajewski

Czy moje dziecko się jąka? -poradnik dla rodziców

Jąkanie mówiąc najprościej to zaburzenie płynności mowy. Ma ono charakter dynamiczny. Związane jest z:

- nadmiernym napięciem mięśni narządów oddechowych, fonacyjnych i artykulacyjnych;

- brakiem czasowej koordynacji ruchów mięśni tych narządów;

- trudnością wynikającą z mimowolnego powtarzania, przeciągania, lub blokowania głosek czy sylab;

- nieprawidłowym zachowaniem werbalnym, z zaburzeniem komunikacji słownej;

- zaburzeniem adaptacji społecznej człowieka;

- nieprawidłową reakcją na występujące trudności.

Przyczyny jąkania

Nie można jednoznacznie wskazać na przyczynę jąkania. Jąkanie jest wynikiem wielu czynników:

1. Predyspozycja – skłonność do jąkania, którą być może dziedziczy się

- słabość układu nerwowego

- występowanie jąkania w rodzinie

- opóźnienie rozwoju mowy

2. Uraz

- fizyczny

- psychiczny - szok, przestrach, nagła zmiana sytuacji dziecka (przedszkole, szkoła, urodziny, rodzeństwa itp.)

3. Czynniki podtrzymujące:

- nadmierne wymagania

- sytuacje stresowe w rodzinie

- wymuszanie zmiany leworęczności itp.

W wieku przedszkolnym jąkanie występuje najczęściej między 3 a 6 rokiem życia dziecka, jest to jąkanie fizjologiczne, spowodowane nie ukończonym jeszcze ogólnym rozwojem psychicznym dziecka, pewną niesprawnością narządów mowy. U niektórych dzieci o nadmiernej pobudliwości nerwowej lub na skutek nieodpowiedniego stosunku otoczenia do dziecka, jąkanie pozostaje i przybiera cięższą postać.

Co mogą zrobić rodzice?

- Przede wszystkim bawić się z dzieckiem w śmieszne minki, dmuchanie na wiatraczki, świece, robienie baniek mydlanych, śpiewanie piosenek.

Zabawa, zabawa, zabawa.

- Ważnym jest, aby nie zwracać dziecku uwagi na sposób jego mówienia i nie wyśmiewać go oraz nie prosić o powtórzenie wyrazu poprawnie, aby nie utrwalać nieprawidłowych nawyków,

- Zadbać o czas dla dziecka- cierpliwie słuchać, co ma do powiedzenia, zachowując kontakt wzrokowy,

- Skonsultować się z logopedą, specjalizującym się w jąkaniu, aby uzyskać dodatkowe informacje o postępowaniu z dzieckiem i monitorować ten rodzaj niepłynności, ponieważ niewłaściwe postępowanie oraz inne czynniki przyczyniające się do powstania jąkania mogą spowodować pojawienie się u dziecka jąkania wczesnodziecięcego a następnie jąkania.

RODZICU!

1. Pozbądź się poczucia winy za jąkanie Twojego dziecka. Jeśli Twoje dziecko zaczęło się jąkać, a Ty wiążesz to z jakąś konkretną sytuacją z Waszego życia (zmiana szkoły, śmierć kogoś bliskiego, przeprowadzka itp.), to wytłumacz sobie, że to nie jest Twoja wina i udaj się, czym prędzej do specjalisty, który zajmie się problemem Twojego dziecka.

2. Nie złość się ani na dziecko, ani siebie ani na nikogo, za to, co się stało. Gniew nie pomoże dziecku w rozwiązaniu jego problemów.

3. Pogódź się z jąkaniem Twojego dziecka. Łatwiej będzie Ci wtedy dostrzegać sukcesy terapii Twojego dziecka niż jego porażki.

4. Nie wstydź się jąkania Swojego dziecka. Przecież nie zaniedbujesz go, wiesz jak mu pomóc i pomagasz, stosując się do zaleceń logopedy.

5. Słuchaj tego, co mówi a nie jak mówi Twoje dziecko. Koncentrowanie się na treści wypowiedzi pomaga zredukować Twoje nieświadome reakcje na niepłynność mowy Twojego dziecka.

6. Dbaj o kontakt wzrokowy przez cały czas Waszej rozmowy. Dziecko poczuje się wtedy akceptowane i wysłuchane bez względu na pojawiające się trudności w płynności jego wypowiedzi.

7. Zapewniaj dziecko, że masz dużo czasu na wysłuchanie tego, co chce powiedzieć. Wiesz przecież, że warunkiem dobrych efektów terapii jest zwolnienie tempa mowy Twojego dziecka.

8. Nie przerywaj wypowiedzi swojego dziecka. Dziecko powinno mieć poczucie bezpieczeństwa podczas mówienia.

9. Sam mów do dziecka wolno.

10. Uprzedzaj dziecko o zmianach, informuj o planach, ostrzegaj i przygotowuj do ważnych wydarzeń. To pozwoli mu poradzić sobie ze związanymi z tym emocjami i zdenerwowaniem.

11. Współpracuj z nauczycielami uczącymi Twoje dziecko, pedagogiem, psychologiem, aby wprowadzić wspólne zasady pracy z Twoim dzieckiem. W ten sposób uzyska ono kompleksową pomoc.

Opracowanie:

mgr Anita Solak

mgr Iwona Zalewska

mgr Dorota Stefańska

Odsłony: 187